اگر قصد داريد به شهر بنگلور، قلب صنعت فن آوري اطلاعات ( IT)هند، سفر كنيد، حتماً بايد فرد پرحوصله اي باشيد؛ چرا كه به محض فرود هواپيما و عزيمت شما به سمت شهر، در همان ابتداي جاده فرودگاه با ترافيك سنگيني روبه رو مي شويد كه تا پايان مسير ادامه دارد. اگر از بالاي آسمان شهر هم به پايين و اطراف فرودگاه بنگلور نظري بيندازيد، يك پل هوايي نيمه كاره را مشاهده خواهيد كرد كه بر روي جاده فرودگاه نصب شده است. ساخت اين پل كه دو سال پيش آغاز شده، قرار بود تا آوريل سال گذشته به پايان برسد. اما هنوز سه چهارم عمليات ساخت آن باقيمانده است. ساخت سازه اين پل به واسطه درگيري پيمانكار سازنده با مقامات محلي بر سر افزايش هزينه ساخت آن، همچنان بلاتكليف مانده است؛ در حالي كه اين وضعيت زيبنده شهري مانند بنگلور كه مركز اصلي و محل استقرار صنعت توليد نرم افزار و خدمات از راه دور مانند Call-centers كه موسوم به (Business Process Outsourcing) BPO هند مي باشد، نيست. سال گذشته دو شركت معروف IT هند به نام هاي Wipro و Infosys به دولت مركزي در مورد مشكلات عديده اين شهر هشدار دادند.
در واقع، بنگلور مدت هاست كه از بي توجهي دولت محلي به مشكلات عديده آن رنج مي برد. باب هاوكسترا، مدير مركز نرم افزاري شركت فيليپس در بنگلور، معتقد است كه هر چقدر بر تعداد شركت هاي داخلي و خارجي فعال در اين ايالت افزوده مي شود، به همان اندازه دولت محلي به مشكلات بي توجه تر شده و چندان اهميتي به توسعه زيرساخت هاي نقاط مختلف شهر نمي دهد. اين در حالي است كه هر هفته به طور متوسط سه شركت خارجي در مركز توليد نرم افزار اين ايالت، مشغول به فعاليت شده و سكنه پولدار تازه وارد حداقل روزي 900 خودرو و موتورسيكلت را وارد خيابان هاي پرترافيك شهر مي كنند.
البته در ماه هاي اخير دولت محلي با كمك بخش خصوصي، فعاليت هاي محدودي را براي جلب رضايت ساكنان پولدار اين ايالت و در جهت بهبود زيرساخت ها آغاز كرده است. ولي آنچه كه اخيراً مايه دل نگراني فعالان صنعت IT در اين شهر شده، اين است كه دولت محلّي تصميم گرفته تا يك ماليات 5/13 درصدي بر كالاهاي وارداتي به بنگلور وضع كند كه در نوع خود يك تعرفه تقريباً سنگين براي شركت هايي به شمار مي رود كه به شدت به واردات تجهيزات رايانه اي وابسته اند.
از مشكلات عديده اين ايالت كه بگذريم، بنگلور به تنهايي با 265 هزار نيروي كار و حدود يك سوم صادرات نرم افزار، تقريباً يك سوم از ميزان كل اشتغال بخش صنعت IT و خدمات اينترنتي هند را به خود اختصاص داده است. هيچ شهر ديگر هند را نمي توان يافت كه داراي چنين نقاط قوت برجسته اي باشد. بنابراين عجيب نيست اگر تصور كنيم كه اين شهر بر كل اقتصاد كشور هند تأثيرگذار است. براي اثبات اين گفته كافي است بدانيد كه دو شركت نرم افزاري Wipro و Infosys هر ماه به طور متوسط 1000 نيروي كار جديد را استخدام مي كنند كه در نوع خود رقم قابل توجهي است. اين دو شركت چه در داخل هند و چه در سطح جهان آنقدر مشهور و برجسته اند كه هر نوع اظهارنظر رسمي آنها باعث ايجاد نوسان در بازارهاي بورس مي شود. به همين دليل، هنگامي كه ماه گذشته Infosys از ركود خود در سه ماهه آينده خبر داد، به سرعت بازارهاي بورس منطقه به آن واكنش نشان دادند. لازم به يادآوري است، سه شركت بزرگ IT هند به نام هاي Tata Consultancy Services، Infosys و Wipro هم اكنون به لحاظ ميزان سرمايه گذاري در بورس، نرخ سود ناخالص و تعداد كاركنان در زمره 10 شركت بزرگ صنعت IT جهان قرار دارند و جالب تر اينكه، هر سه شركت يادشده متعلق به شهر بنگلور مي باشند.

اما معماي بنگلور به همين جا ختم نمي شود و نكات قابل توجه و جذاب ديگري درباره اين ايالت هندي وجود دارد كه دانستن آنها چندان خالي از لطف نيست. بنگلور در سال 1951 تنها 800 هزار نفر جمعيت داشت، اما حالا جمعيت آن از مرز 7 ميليون نفر فراتر رفته است. اين شهر در زمان استعمار انگليس به واسطه باغات و پارك هاي سرسبز بسيار آن، مورد توجه اشراف انگليسي و هندي قرار داشت، ولي اكنون بازنشستگان اين كشور آن را يك آسايشگاه زيبا و روِيايي براي خود يافته اند.

نگراني هاي شركت هايIT

در حال حاضر بسياري از شركت هاي فن آوري اطلاعات خارجي و هندي در شهرهاي مختلف هند به ويژه در شهر بنگلور فعاليت مي كنند. آنچه كه باعث شده تا سيل عظيمي از اين شركت ها راه خود را به سمت هند كج نمايند، همان وجود نيروي كار ارزان و ماهر است كه در ساير نقاط جهان تقريباً نادر مي باشد. براي مثال، شركت خدمات اينترنتي Vee Technologies كه دفاتر مركزي آن در بنگلور مستقر است، در اين ايالت 300 نيروي كار و در شهر سالم كه در 300 كيلومتري بنگلور واقع شده است، تعداد 500 نيروي كار را به استخدام خود درآورده است؛ چرا كه با افزايش تعداد شركت ها در بنگلور، مقداري برسطح دستمزدها در اين منطقه افزوده شده است، در حالي كه در شهر كوچك سالم، نيروي كار به راحتي و با سطح دستمزد قابل قبول براي شركت هاي IT فراهم مي باشد. لاكسمي نارايانان، مدير شركت آمريكايي فن آوري اطلاعات Cognizant كه شعبه اصلي آن در ايالت چاناي هند مستقر مي باشد، در اين باره معتقد است كه از اين پس شركت هاي IT نگران كمبود زيرساخت ها نخواهند بود و تنها افزايش هزينه هاي عملياتي و كارگري آنها را نگران خواهد كرد. در اين ميان، در شهر بنگلور كه نسبت به ساير شهرها و ايالات هند تعداد بيشتري از شركت هاي IT را جذب كرده است، افزايش سطح دستمزدها با سرعت بيشتري اتفاق مي افتد. پي وي كانان، مدير شركت خدمات اينترنتي Customer 7/24، تخمين زده كه حتي در حال حاضر هم سطح دستمزدها در شهر بنگلور 10 درصد بيشتر از ساير نقاط هند است. با وجود اين، افزايش سطح دستمزد كاركنان با سابقه، مانع جدي بر سر راه رشد شركت هاي IT فعال در هند محسوب نمي شود، بلكه به گفته جوزف سايلمن، عضو يك شركت خدمات اينترنتي، تورم ساير هزينه ها نظير هزينه هاي مخابراتي و غيره موجب نگراني جدي شركت هاي IT شده است.


زادگاه علم و دانش

با وجود تمام كاستي ها، بنگلور هنوز هم يك مكان بسيار جذاب براي استقرار مؤسسات علمي و فني به ويژه شركت هاي فن آوري اطلاعات محسوب مي شود. اين شهر در حال حاضر مؤسسه علم و تكنولوژي و سازمان برنامه فضايي هند را هم در خود جاي داده است. به علاوه، كارناتاكا، ايالتي كه پايتخت آن بنگلور است، با دارا بودن بيش از 77 كالج مهندسي، هر سال 29 هزار مهندس جوان را در رشته هاي مختلف، فارغ التحصيل و روانه بازار كار مي كند. به اين همه جذابيت و قابليت، آب و هواي بسيار مطبوع و مناظر دل انگيز و ديدني ايالت را نيز بايد اضافه كرد. هر ساله بسياري از فارغ التحصيلان دانشگاه هاي سراسر هند به هزينه والدين خود روانه اين ايالت مي شوند تا براي خود شغلي دست وپا كنند. بسياري از شركت هاي بزرگ IT مستقر در اين ايالت براي خود در شهر الكترونيكي بنگلور - كه چند كيلومتر خارج از آن قرار دارد - كمپ هاي اختصاصي زيبايي بنا كرد ه اند كه آنقدر مدرن و پيشرفته اند كه مي توان فقط نمونه هاي آنها را در دره سيليكون آمريكا پيدا كرد. با اين وجود، رفت وآمد در اين شهر بيشتر شبيه يك كابوس شبانه است، زيرا بنگلور شبيه بيشتر ايالت هاي هند از كمبود زيرساخت ها به شدت رنج مي برد. كمبود آب، سيستم ناكارآمد دفع فاضلاب، قطع و وصل مكرّر برق و جاده هاي پر از چال و چوله همگي گواهي بر اين مدعا هستند. شايد بتوان گفت كه تنها سرعت پيشرفت اين ايالت توانسته بر كاستي هاي عديده آن سرپوش بگذارد. البته كاستي هاي ياد شده چندان تأثير سويي بر شركت هاي IT فعال در اين ايالت نگذاشته است، زيرا اين شركت ها بيشتر زيرساخت هاي مورد نياز را بدون كمك گرفتن از دولت محلي بنا كرده اند. در واقع، ارتباطات مجازي آنها با كشور هاي سفارش دهنده خيلي قوي تر و مستحكم تر از روابط فيزيكي آنها با شركت هاي داخل هند است. مدير يكي از اين شركت ها در همين رابطه مي گويد: "بدن ما در هند است، ولي سرمان در نيويورك يا هر جاي ديگر از جهان قرار دارد." به همين دليل است كه اثرات كمبودها در برابر اين قبيل پيشرفت ها رنگ مي بازد. در هر صورت، بسياري از فعالان فن آوري اطلاعات از دولت محلي بنگلور رضايت خاطر چنداني ندارند؛ چرا كه به عقيده آنها، دولت تنها تمارض به حمايت و هواداري از آنها مي كند، ولي در عمل هيچ كار مفيدي انجام نمي دهد. البته درست است كه اخيراً دولت مقداري از ماليات بر صادرات شركت ها را كاهش داده و همچنين درصدد تأسيس يك كميته مشترك با بخش خصوصي به منظور حل مشكلات آنها مي باشد، اما وقتي كه اين تصميمات وارد روند اداري مي شود، آنچنان در پيچ و خم ادارات به تأخير مي افتد كه با سرعت كارآمدي آنها خنثي مي گردد.
بدين ترتيب، انتظار مي رود مشكلات بنگلور، شركت هاي خارجي و داخلي IT فعال در اين شهر و ايالت مربوطه را مجبور نمايد كه به دنبال ديگر گزينه هاي احتمالي براي فعاليت خود باشند. به گفته يكي از مديران IT ، اگر بنگلور سقوط كند، سقوط صنعت IT هند نيز حتمي خواهد بود.

منبع ايران اكونومي